Coaching + Counseling - Echtscheidingen - BMS Advies

dinsdag, 23 februari 2010

Onhandelbare pubers?

Het zal je maar gebeuren; kan je regelmatig niet op tijd op school komen, krijg je straf. Kom je ‘een paar keer’ te laat dan moet je nóg vroeger op school komen. Geheid dat het je niet lukt. Resultaat nog meer straf en misschien word je geschorst van school. Je raakt steeds meer achter met je werk Je kan het niet meer goed doen. Vind je het dan gek dat je er geen zin meer in hebt. Dat je gaat spijbelen? Op school zijn betekent immers dat je het niet goed kan doen en straf krijgt.

Of je ouders zijn overdag weg omdat ze moeten werken. Jij moet dan je eigen boontjes doppen. Tenslotte ben je al flink zelfstandig. Je snapt heus wel dat je ouders moeten werken. Komen je ouders thuis, dan moet je van alles. Dan gelden er weer regels. Soms word je er gek van, wil je weg of duik je achter de computer. Soms wel heel lang achter een game. Het duurt niet lang meer of je wordt ‘onhandelbaar’ genoemd.

Kinderen zijn niet van zichzelf ‘onhandelbaar’. De omgeving, het gezin, de school noemt een kind of jongere onhandelbaar omdat het betreffende kind ‘het systeem’ ontwricht; de school is er bij gebaat dat alle leerlingen zich rustig gedragen. Het gezin draait als iedereen in dat gezin zijn of haar rol kent en zich aanpast. Als iemand in het systeem opvalt door afwijkend gedrag, zal het systeem proberen die persoon te corrigeren. Meestal op een negatieve manier door straffen en verbieden. Met als gevolg dat de situatie steeds erger wordt totdat het kind ‘onhandelbaar’ is.

In Nederland wordt dan al snel een diagnose als gedragstoornis gegeven. Het kind heeft een stoornis, niemand heeft er ‘schuld’ en met medicatie wordt het kind al een stuk ‘handelbaarder’ d.w.z. meer passend in het systeem. Het kind gaat geloven in de medicatie; ‘als ik mijn pilletje op tijd in neem, gaat het goed’, en wordt afhankelijk van de medicatie.

Medicatie kán een hulpmiddel zijn, ondersteunend aan gezinscoaching. Tijdens de gesprekken met het hele gezin gaat de coach na wat er speelt, welke problemen er gevoeld worden en vooral wat er goed gaat. Op dat moment komen de gezinsleden met elkaar in gesprek. Vaak horen de gezinsleden voor het eerst in lange tijd van elkaar wat hen bezig houdt. Wat heeft ieder gezinslid nodig om samen een lekker lopend gezin te vormen? Van elkaar, van school of andere hulpverleners. Samen met de gezinscoach wordt een actieplan opgesteld zodat alle belangrijke zaken ook daadwerkelijk worden uitgevoerd. Als daar een indicatie als ADHD helpend bij is, kan daar actie op genomen worden. Of kan school ingeschakeld worden om de situatie van het kind zo optimaal mogelijk te maken.

Samen met de gezinscoach worden de problemen in het gezin geordend, het sociale netwerk en de hulpverleners in kaart gebracht. De gezinscoach werkt altijd vanuit het gezin en start met wat door het gezin als het meest dringende probleem wordt aangemerkt.

Het doel van gezinscoaching is gezinnen mee te laten denken en mee te werken aan de oplossing van hun problemen. Om de regie (terug) te krijgen over hun situatie, eventueel met behulp van familie en vrienden. Om de eigen krachten te laten ontdekken en te versterken, om geloof te krijgen in de toekomst en om de zelfredzaamheid te vergroten.