donderdag, 12 augustus 2010
Het belang van de kinderen….
....Een veel gebruikt argument van ouders tijdens de scheidingsperiode en later, als er onenigheid ontstaat over de kinderen. Beide ouders stellen dat ieder van hen het beste voor de kinderen wilt. Toch zien we vaak dat ouders elkaar bevechten op het punt wat nu ‘het beste’ is voor hun kinderen en gebruiken het argument ‘in het belang van de kinderen’. Ook al omdat deze term niet echt gedefinieerd is. Je kan er alle kanten mee uit.
Kinderen hebben het recht door beide ouders opgevoed te worden, ouders hebben gelijke rechten en plichten ten aanzien van de kinderen door het gezamenlijk ouderlijk gezag. De praktijk is een stuk weerbarstiger. Gezamenlijk ouderlijk gezag na echtscheiding levert vaak problemen op als ouders niet door één deur kunnen.
De ene ouder wil iets anders dan de andere. Vaak om het eigen gelijk aan te tonen wordt het belang van het kind van stal gehaald. En als ‘bewijs’ worden uitspraken van het kind gedaan bij de ene ouder aangehaald. De andere ouder hoort iets heel anders en ziet de uitspraken van het kind bij deze ouder gedaan als ‘tegenbewijs’. Het lijkt wel of het kind heel andere dingen zegt tegen beide ouders. En dat is ook zo. Als het kind bij moeder is zal het kind heel andere dingen zeggen, dan dat het bij vader is. Zodra het kind bij moeder is, voelt het kind zich afhankelijk van die moeder. Het kind voelt dan aan wat moeder het liefst wilt horen. Is moeder boos op vader dan zal het kind die boosheid in stand houden, misschien zelfs vergroten. Meestal gebeurt dat door verhalen en voorvallen te vertellen. Het kind verzekerd zich op zo’n moment van de aandacht en liefde van de moeder. Echter, als het kind bij vader is, gebeurt het zelfde. Het kind voelt aan wat vader wilt horen, voedt dat en is ook verzekert van zijn aandacht en liefde. De verhalen naar vader en moeder kunnen heel verschillend zijn. Kinderen voelen haarfijn aan wat de betreffende ouder ‘nodig’ heeft. En omgekeerd krijgen vader en moeder te horen wat zij willen en wat zij nodig hebben; munitie om het ongelijk van de andere ouder te ‘bewijzen’. Hele rechtszaken worden op deze basis gevoerd.
Wordt er een beroep gedaan op hulpverleners die de mening van het kind wilt weten, kan er een nieuwe loyaliteit ontstaan; die van het kind naar de hulpverlener. Het kind wil de hulpverlener niet teleurstellen, gaat kijken wat de hulpverlener wilt horen en in veel gevallen zal het kind ‘leveren’ wat er verwacht wordt. Zo is het hard werken voor het kind in de knel tussen vader, moeder en hulpverleners. Steeds weer bedenken wat deze volwassene wilt horen, het leveren en dan weer bekijken wat de andere wilt en zich in een bocht wringen om te voldoen aan die verwachting.
Loyaliteit van kinderen tijdens en na echtscheiding, een fenomeen waar terdege rekening mee gehouden moet worden door ouders en hulpverleners.
- Geschreven door Ton van de Berg op 12/08 om 01:40 PM
- Echtscheiding •