Coaching + Counseling - Echtscheidingen - BMS Advies

Blog BMS

maandag, 08 november 2010

Eén of drie breinen?

Het zou mooi zijn als de verschillende delen van de hersenen goed met elkaar samenwerken.
We ondervinden dan een gevoel van evenwicht, van ‘homeostase’. Helaas is het in de praktijk vaak anders. In bepaalde situaties schakelt het ene deel van de hersenen een ander deel uit.
Soms is het andere deel overheersend en dringt voor. Hoe zit dat nu? Over welke delen van de hersenen hebben het hier?

Er bestaan drie belangrijke delen van de hersenen. Diep in de hersenen zit het reptielenbrein. Dit is het oudste deel van ons brein. Zo genoemd omdat de werking ervan lijkt op dat van de hersenen van reptielen. Dit deel van het brein regelt de meest primitieve functies als ademhaling, hartritme, bloeddruk, immuumsysteem enz. De werking van het reptielenbrein -of hersenstam- is instinctief, reflexmatig en onbewust, gericht op overleven; aanvallen of vluchten.

Het emotionele brein regelt ondermeer de aanmaak van hormonen en organiseert de ‘binnenwereld’. Dit brein omvat alles wat met emoties te maken heeft. Hier zitten ook alle positieve gevoelens zoals liefde, genegenheid, maar ook negatieve zoals angst en verdriet. Het emotionele brein zorgt ervoor dat we ervaringen onthouden, zodat we ze kunnen herhalen of vermijden.

Het denkbrein heeft alles te maken met bewustzijn, taal, aandacht, concentratie, probleemoplossing. Het regelt de complexere vaardigheden zoals emoties controleren, plannen, structureren, motiveren. Het regelt de ‘buitenwereld. Het denkbrein –of neocortex- hebben we gemeen met alleen zoogdieren. Deze zorgt voor het opdoen van kennis, het leervermogen, het gebruiken van een taal, het analyseren en oplossen van problemen, creativiteit, logisch denken, enz. Ook morele waarden en normen bevinden zich hier.

Ons reptielenbrein en het emotioneel brein hebben sterk de neiging om ons denkbrein te overheersen. In situaties waar overleven aan de orde is, neemt het reptielenbrein het helemaal over. Als je aangevallen wordt dan is je eerste reactie vluchten of vechten. Je gaat niet eerst even staan nadenken wat je zal doen. Pas wanneer het eerste gevaar geweken is, ga je nadenken hoe je je eruit kan redden.

Wat kunnen we met deze kennis? Wordt vervolgd.

Pagina 1 van 1