donderdag, 23 september 2010
De hersenen, een chemische fabriek
De hersenen bevatten minuscule cellen; de zenuwcellen of neuronen. Elk mens heeft ongeveer 100 miljard van deze neuronen. Elke neuroon heeft verbindingspunten met andere neuronen. Door met elkaar samen te werken vormen de neuronen netwerken. Deze neuronetwerken bevatten allemaal een deeltje specifieke informatie. Dat kan zijn een geur, een ervaring, een idee, een vaardigheid, een herinnering enz.
Op hun beurt vormen neuronetwerken grotere netwerken waarin meer informatie met elkaar verbonden wordt. Zo vormen die grotere netwerken de basis voor complexere herinneringen, ideeën, emoties enz. Elk mens heeft zijn eigen verzameling vaardigheden, herinneringen, ervaringen opgeslagen in neuronetwerken in de hersenen.
Stel je voor, je staat op een grasveld. Je loopt regelmatig over een bepaald stukje. Na een paar keer ontstaat er een paadje in het gras. Hoe meer je er over loopt hoe duidelijker dat pad wordt. Dat gebeurt ook in je hersenen. Als je één keer iets doet, reageren een aantal neuronen dooreen netwerk te vormen. Hoe vaker je iets doet des te sterker worden de verbindingen. Op den duur zelfs definitief. Dit kan voordelen hebben, zo kan je iets aanleren. Nadelen zijn bijvoorbeeld aangeleerde vervelende gewoontes.
Weer terug op het grasveld. Je hebt ontdekt dat het door jouw gemaakte paadje leidt tot iets vervelends. Als je een ander doel kiest en daar steeds naar toe loopt ontstaat er een ander paadje. En wat blijkt, het oude pad wordt steeds onduidelijker en vervaagt tot er helemaal geen oud pad meer over is.
Het blijkt dat ook zo te werken in je hersenen. ‘Ongewenste’ neuronetwerken blijken te verdwijnen als zij niet gevoed worden. Je kan dus dingen aan, maar ook afleren.
Nu zijn zenuwcellen, dus ook neuronetwerken hongerig. Zij willen steeds meer van hetzelfde. Door aan die behoefte te voldoen worden de cellen steeds beter in wat ze doen en sterker. Vervelende emoties worden hierdoor ook steeds sterker en vasthoudender. Geef je je zenuwcellen ander, positiever voedsel dan zullen ze daar ook aan wennen en daar sterker in worden.
Onze hersenen zijn dus in staat om andere, nieuwe verbindingen te vormen, nieuwe netwerken te organiseren. Dit wordt neuroplasticiteit genoemd. De hersenen blijven tot op hoge leeftijd kneedbaar en plastisch. Dit is goed nieuws, want het betekent dat er mogelijkheden zijn om onze gedragingen en patronen te veranderen.
Lees ook:
Lastig gedrag bij kinderen
- Geschreven door Ton van de Berg op 23/09 om 04:41 PM
- Coaching & Counseling •