Benadruk je een probleem, dan wordt het alleen maar groter
ZAANDAM - Een mens met een probleem wil daar een oplossing voor. Liefst zo snel mogelijk. Maar het is geen vanzelfsprekendheid dat hij die oplossing vindt bij hulpverleners, zeggen Helène Oomen en Ton van den Berg. ,,Er zijn mensen die wekelijks op gesprek komen bij instanties / hulpverleners. Soms járenlang, zonder dat het het gewenste resultaat oplevert.’’
Bij de meeste reguliere instellingen ligt de focus op het probleem. Wordt er uitgebreid geanalyseerd waar het vandaan komt en wordt er uitgebreid bij stilgestaan dat ’het allemaal zo erg is’. Maar benadruk je een probleem, dan wordt het alleen maar groter.’’ Dat willen Oomen en Van den Berg anders doen in het zaterdag geopende Oplossingsgericht Centrum Zaanstreek-Waterland (OCZW). ,,Wij gaan niet alles analyseren. We kijken naar de huidige situatie en waar de cliënt in de toekomst naar toe wil. Wij zoeken met de cliënt een oplossing die bij hem past en leggen de nadruk op de persoonlijke krachten en talenten van mensen en kijken naar de dingen die gedaan moeten worden om vooruit te komen. Ze moeten zelf aan de slag gaan; het is niet de bedoeling dat ze afhankelijk blijven van ons en elke week op gesprek komen.’’
Het OCZW is er voor jeugd, jongeren en volwassenen met problemen op sociaal, emotioneel of psychologisch gebied. Oomen en Van den Berg hebben elk al jaren een eigen praktijk en besloten onlangs de krachten te bundelen. ,,We kwamen elkaar tegen bij netwerkavonden en bij een voorlichtingsavond die Helène hield over Neuro Linguïstisch Programmeren’’, zegt Van den Berg. Het duo deelt dezelfde visie. Oomen: ,,We zijn alle twee in de eerste plaats ondernemer en daarna komt de zorg voor anderen. Dat klinkt hard, maar je kunt anderen pas vooruit helpen als je eerst jezelf vooruit helpt. Bij de meeste praktijken is het andersom. Komt eerst zorg, dan pas het ondernemen. Daarmee red je het niet in deze tijd. De bezuinigingen op de zorg en dan met name het persoonsgebonden budget, zaten er al een tijdje aan te komen. Daar moet je op voorbereid zijn. Zeker als je, zoals ik, veel werkt met cliënten op basis van het persoonsgebonden budget.’’
Oomen (40) startte in 2005 ODZ (Onafhankelijk Door Zorg), praktijk voor ’groei en ontwikkeling van mensen met een individuele hulpvraag’. Ze begeleidt bijvoorbeeld kinderen met , leerproblemen, ADHD, Autismer of Downsyndroom en betrekt ook het gezin daarbij. ,,Het gaat erom dat een kind grip krijgt op zichzelf in zijn denken en gedrag en snapt hoe de wereld om hem heen werkt. Zo wordt deze voor het kind veilig en herkenbaar en gaat het zelfstandig functioneren. Ik ga altijd uit van de mens achter de aandoening, niet van de aandoening zelf. Er moet een oplossing komen die voor iederéén in het gezin goed is. Er zijn zoveel z ’experts’ in aandoeningen, die een algemeen behandelplan op een kind loslaten. Dat werkt niet, geen mens is hetzelfde en elke situatie is anders. Wat je bijvoorbeeld veel ziet, is dat ouders zelf een autistisch leven leiden als hun kind autistisch is. Er wordt van uitgegaan dat een autistisch kind een planning wil, omdat hij niet tegen verrassingen kan. Ze houden dan vast aan die planning ook al zijn er veranderingen die een aanpassing in de planning verlangen. Dat is raar. Het leven bestaat immers uit verrassingen en onverwachte gebeurtenissen dáár moet je een kind aan laten wennen.’’
Van den Berg (59) is van origine maatschappelijk werker. Vijfentwintig jaar geleden begon hij BMS-advies voor echtscheidingsbemiddeling. ,,Ik was destijds de eerste niet-juridische scheidingsbemiddelaar van Noord-Holland.’’ Hij kijkt naar de zakelijke, maar vooral de emotionele, kant van een scheiding. Van alimentatieberekening tot omgangsregeling. ,,In vijf gesprekken maak ik de hele procedure tekenklaar. Een jurist hoeft het dan alleen nog maar in te ldienen bij de rechtbank.’’ Daarnaast helpt hij mensen de stap te maken van ex-partners naar gezamenlijke ouders en bij het omgaan ’met ellende na de scheiding’, zoals een ex die zich niet aan de afspraken houdt. ,,Ik doe ongeveer vijftig tot zestig scheidingen per jaar. Veel ’nieuwe’ scheidingen komen er niet bij, maar het ’reparatiewerk’ neemt toe. Er is steeds meer concurrentie en er zijn veel echtscheidingsbemiddelaars en mediators aan het werk die voornamelijk oog hebben voor de zakelijke kant van het verhaal en bijvoorbeeld niet aan de kinderen denken. Achteraf komen hun cliënten bij mij om de boel te laten repareren.’’
Met het Oplossingsgericht Centrum willen Oomen en Van den Berg een ’voortrekkersrol’ vervullen. ,,Er is veel concurrentie en veel versnippering. Alleen al in de Zaanstreek zijn er 25 ADHD-coaches. Voor iemand die hulp zoekt, is het lastig te weten wie kwaliteit levert. Werk je samen, dan heb je meer middelen om kwaliteit te meten en dat te tonen. Bovendien kun je samen een vuist maken tegen zorgverzekeraars.’’
artikel geplaatst in NoordHollands Dagblad 11-01-2012