vrijdag, 10 september 2010
ADHD, een inleiding
Met het schrijven van deze inleiding wil ik komen tot een serie blogs over ADHD. Het moet niet gezien worden als een compleet naslagwerk over stoornissen. Natuurlijk zijn er lange verhandelingen te houden over ADHD. Die kunt u vinden in boeken en op internet. Zie het als een kennismaking met de achtergronden van mijn werk als gezinscoach, in het bijzonder in het werken met gezinnen waarin een zoon of dochter ‘lastig’ gedrag vertoont. In de loop van de komende blogs wordt duidelijk wat ‘lastig’ gedrag omvat.
ADHD…
… is een afkorting van Attention Deficit Hyperactivity Disorder. In het Nederlands Aandachtstekort Hyperactiviteitsstoornis. Mensen met ADHD hebben moeite met een of meer van de volgende dingen:
• Aandachtstekort
moeite hebben er mee om zich te concentreren of ergens lang mee bezig te zijn;
• Hyperactief
zich vaak rusteloos voelen en erg beweeglijk zijn;
• Impulsiviteit
Ze hebben moeite om eerst te denken en dan pas te doen.
ADD is ADHD zonder het hyperactieve. Iedere persoon is anders. Dus zal ADHD zich bij iedereen anders manifesteren en andere klachten laten zien. Ook bestaan er verschillende types ADHD met elk de eigen specifieke kenmerken en klachten.
Inmiddels is bekend dat ADHD wordt veroorzaakt door een tekort aan transportstoffen (neurotransmitters) tussen de zenuwcellen in de hersenen. Het is echter nog niet bekend hoe het tekort aan neurotransmitters ontstaat. Aangenomen wordt dat er een aantal factoren aan te wijzen zijn en invloed hebben.
• Erfelijke factoren
aangenomen wordt dat ADHD erfelijk kan zijn. Het kan in een familie bij meer mensen voorkomen.
• Biologische factoren
Er werkt iets in de hersenen niet goed of is beschadigd.
• Omgevingsfactoren
heb je stress, ben je angstig of allergisch voor bepaalde stoffen in voedsel, hoe ben je opgevoed?
Al deze factoren kunnen invloed hebben op het ontstaan van ADHD, maar het is niet bekend in welke mate. Een tekort aan neurotransmitters heeft invloed op gedrag. Heeft gedrag daarentegen ook invloed op de hoeveelheid neurotransmitters?
Vanuit de psychiatrie gedacht is ADHD een afwijking van het normale, een stoornis. Hierdoor lijkt ADHD een chronische aandoening welke alleen met medicijnen ‘opgelost’ kan worden. Mensen met de diagnose ADHD lijken een levenslange handicap te hebben, zonder dat zij daar enige invloed op kunnen uitoefenen. Zij kunnen zich machteloos voelen; je hebt beperkingen, misschien wel je leven lang. Er zijn weliswaar medicijnen en veel verschillende soorten behandeling, maar werken die ook en hoelang? Zijn er misschien ongewenste bijwerkingen van medicijnen op de lange duur enz. Er is veel te vinden op internet en in boeken, veel zinnige, maar ook onzinnige informatie.
Een diagnose is geen oplossing, maar wel een begin. Je hebt in ieder geval ‘iets’ waarmee je aan de slag kan. Een diagnose kan handig zijn om een Persoons Gebonden Budget aan te vragen om een deel van de behandeling te bekostigen. Als ADHD gezien wordt als een symptoom kan je er mee werken. Symptomen kan je zo beïnvloeden dat zij verminderen en hanteerbaar worden. Je kan leren effectief om te gaan met ADHD.
lees ook:
‘Lastig gedrag’ bij kinderen
De hersenen, een chemische fabriek
- Geschreven door Ton van de Berg op 10/09 om 02:59 PM