donderdag, 27 oktober 2011
BMS - Advies zal vanaf donderdag 10 november 2011 een gratis inloopspreekuur houden.
U kunt vragen stellen over echtscheiding, alimentatie, bezoekregeling, boedelverdeling en gezinscoaching.
De gesprekken duren ongeveer 20 minuten
Lokatie:
Oplossingsgericht Centrum Zaanstad
Westzijde 33 - 37
1506 EB Zaandam
Inloopspreekuurtijden
dinsdag 9.30 uur tot 12.00 uur
donderdag 9.30 uur tot 12.00 uur
Gratis inloop Echtscheidingsspreekuur
Donderdagavond 19.00 uur tot 21.00 uur
Uw vragen rond echtscheiding, alimentatie, bezoekregeling, co-ouderschap worden tijdens
een gesprek van 20 minuten beantwoord door onze scheidingsbemiddelaar.
- Geschreven door Ton van de Berg op 27/10 om 08:53 AM
- Echtscheiding •
Permalink
vrijdag, 21 oktober 2011
Je zou denken dat, als de man de kinderalimentatie niet betaalt, de vrouw eenvoudig het LBIO kan inschakelen om de niet-betaalde alimentatie te laten incasseren. Deze instelling is hier eenmaal voor. Helaas is niets minder waar.
In 2010 gingen er 32.000 echtparen over tot echtscheiding. Naast deze echtscheidingen zijn ook samenlevers uiteen gegaan. Hierover bestaan geen betrouwbare cijfers, zodat het totale aantal scheidingen hoger ligt.
In 2010 zijn 13.000 aanvragen bij het LBIO gedaan om niet betaalde alimentaties te incasseren. Over het algemeen zijn ‘alimentatie-betalende partijen’ mannen. Er bestaan dus vaders die niet bereid zijn om kinderalimentatie te betalen. Voor alle duidelijkheid; het gaat hier over kinderalimentatie, wat een bijdrage is voor de kosten van kinderen. Veelvuldig wordt gezegd dat vaders de kinderalimentatie niet eerlijk vinden, of dat de draagkrachtberekening niet klopt of onduidelijk is. Uit recent onderzoek blijkt overigens dat mannen na hun scheiding over het algemeen financieel beter af zijn dan vrouwen. Bij nadere beschouwing blijkt in de berekeningssystematiek mannen slechts 70% van hun draagkracht aan alimentatie kwijt zijn. Of de vrouw met de kinderalimentatie uitkomt wordt niet bekeken.
Je zou denken dat, als de man de kinderalimentatie niet betaalt, de vrouw eenvoudig het LBIO kan inschakelen om de niet-betaalde alimentatie te laten incasseren. Deze instelling is hier eenmaal voor. Helaas is niets minder waar. Het blijkt dat het voor veel vrouwen moeilijk om de stap naar het LBIO te maken. Een veel gehoord argument is dat de ex dan boos wordt. De angst hiervoor zit erg diep. Ook is te horen dat vrouwen tijdens het huwelijk hun eigenwaarde zijn verloren. Voelen zich klein gemaakt. Duidelijk is dat zij in feite hun relatie van tijdens het huwelijk ook na de scheiding voortzetten en zich aanpassen aan de nukken van de ex-echtgenoot. Pas als zij -vaak na jaren- zo boos worden op de ex en de band met de ex definitief verbreken. Maar dan zijn er al vele voorvallen met de ex geweest en al jaren voorbij gegaan.
Is het te voorkomen dat vrouwen blijven steken in hun voorbije relatie met de ex? Niet meer boos hoeven te worden omdat ‘hij’ nog steeds de touwtjes in handen lijkt te hebben. Je niet meer het bange vogeltje te hoeven voelen, maar je leven weer in eigen handen te hebben; terug bij jezelf!
Een scheiding kan een periode van innerlijke groei in gang zetten. Door niet meer te vertrouwen op oude patronen en belemmerend ‘oud gedrag’, ben je in staat effectievere beslissingen te nemen en dichter bij je eigen beleving te komen. Want; als je blijft doen wat je altijd deed, zal je altijd hetzelfde krijgen. Het bekende oude gedrag werkt vaak als een magneet en dat maakt het lastig. Het ontwikkelen van nieuw gedrag is minder moeilijk dan je denkt. Door te vergelijken hoe je voor je huwelijk was en hoe je tijdens je huwelijk bent geworden, heb je een beeld van je toekomst. Je komt terug bij jezelf.
Deelnemers ontvangen na afronding van het programma het boekje ‘Alice in scheidingsland’ van de hand van Katelijne Ferenschild.
‘Terug bij je zelf’ is een coachprogramma voor vrouwen om de regie over hun leven en handelen in eigen hand te nemen. Het coachprogramma beslaat vijf gesprekken.
BMS-Advies
woensdag, 05 oktober 2011
Willem rijdt af en toe in de auto van zijn moeder. Eigenlijk vindt zijn moeder dat niet goed, maar het is ook wel een beetje stoer. Willem is zo handig en kan al goed inparkeren. En hij beperkt zich tot af en toe een rondje in de buurt. Want hij is 16 jaar en heeft natuurlijk nog geen rijbewijs. Dat deert hem niet. Ook als zijn moeder naar haar werk is, pakt Willem af en toe de sleutel en gaat een stukje rijden. ‘Nee, niet ver en natuurlijk doe ik voorzichtig.’ De filmpjes op zijn computer vertellen een ander verhaal; lekker hard door de bochten en vooral laat remmen. Daar schrikken andere weggebruikers zo leuk van. Dat sommige mensen boos reageren vindt hij maar stom; hij doet toch niets bijzonders?!
Soms pakt hij de brommer van z’n broer. Dan moet Willem een brief posten, wel zo’n 500 meter lopen. Zonder helm, want die is lastig en het is toch maar een klein stukje. Soms zegt moeder er iets van, dat het niet mag of zo. Willem trekt zich er niets van aan, laat maar kletsen. Als zijn moeder een keer de autosleutel verstopt, is Willem boos en dat laat hij weten ook. Hoe haalt zijn moeder het in haar hoofd? Tijdens een gesprek met een politieagent hoort Willem dat –als hij een keer een ongeluk maakt- hij niet verzekerd is en voor alle kosten moet opdraaien. Of anders zijn moeder. En die kosten kunnen als snel oplopen. “Ouwemannenpraat, dat geklets over ongelukken.’
Ouders hebben het er maar moeilijk mee; grenzen stellen of juist loslaten. Tot aan de puberteit is het duidelijk; de ouder is de baas en vertelt het kind wat er van hem of haar verwacht wordt. Het kind zal zich in eerste instantie in deze rolverdeling schikken. Het is immers in hoge mate afhankelijk van die ouder. Bij pubers wordt het opeens heel anders; zij leren door ervaring, soms door ‘met hun hoofd tegen een muur te lopen’. Door te experimenteren leert een puber de wereld kennen en ervaringen op te doen. Hierdoor leert hij zijn mogelijkheden kennen en risico’s beter in te schatten. En dat terwijl pubers nog niet zo goed in staat zijn om complexe beslissingen te nemen, risico’s te overzien en in te schatten en de gevolgen van hun beslissingen te begrijpen. Sommige ouders zien met bonkend hart hun pubers dingen doen waarvan ze denken; ‘als dat maar goed gaat’.
De rol van opvoeder is niet makkelijk. En het is een grote verandering voor de ouder, van opvoeden naar begeleiden en steunen, hun puber de kans geven om te experimenteren, ervaringen op te doen. Maar wel vanuit geborgenheid. De puber moet het gevoel hebben dat, als het een keer mis gaat, zijn ouders er voor hem zijn. Natuurlijk is het niet zo dat pubers gewoon hun gang kunnen gaan. Het is wel degelijk belangrijk om naast geborgenheid ook duidelijke grenzen te stellen. Het gaat dan om een lastige afweging tussen het stellen van grenzen en het geven van die vrijheid die nodig is om ervaringen op te doen.
Hoe ga je als ouder om met een puberend kind? Door het geven van emotionele steun ervaart je puber geborgenheid. Door sturing geef je de weg aan, niet ‘zo-moet-je-het-doen’, maar benoem de mogelijkheden. Complimenten werken vaak motiverend. Je puber weet dat het op de goede weg is en zal hierdoor (zelf-) vertrouwen ontwikkelen. Deze ontwiikeling stopt niet bij het 20e jaar, dus hebben jongeren hebben tot na hun 20e jaar steun, sturing en complimenten nodig.
BMS - Advies coacht gezinnen kortdurend en oplossingsgericht