Coaching + Counseling - Echtscheidingen - BMS Advies

donderdag, 12 augustus 2010

Rechten van het kind bij (echt-) scheiding

De rechten van het kind van ouders die uit elkaar gaan.
Ieder kind heeft rechten, zeker ook als de ouders uit elkaar gaan. Ouders moeten die rechten van het kind niet vergeten (en kinderen moeten ze die kans niet geven).

1. Je hebt recht om van alletwee je ouders te houden. Je hebt er ook recht op dat zij van jou houden.
Je moet je dus nooit schuldig voelen als je je vader wil zien of je moeder. Het is voor jou belangrijk om twéé ouders te hebben, zeker in zo’n vervelende periode.

2. Je hoeft niet te kiezen tussen jouw ouders.
Als je zelf graag vooral bij de ene of juist vooral bij de andere wil zijn, dan kun je dat natuurlijk zeggen, maar niemand kan jou dwingen om zo’n keus te maken. Als jouw ouders er samen niet uitkomen, is er altijd nog de rechter die beslist. (Ben je ouder dan 12 jaar dan zal die rechter eerst om jouw mening vragen).

3. Je hebt recht op alle gevoelens die je hebt.
Voel je niet vervelend bij wat je voelt. Het is eng als je ouders uit elkaar gaan en het is heel normaal om daar bang voor te zijn (of om boos te zijn, bedroefd te zijn of wat dan ook).

4. Je hebt recht om in een veilige omgeving te zijn.
Niemand mag jou in gevaar brengen of pijn doen, niet lichamelijk maar ook niet geestelijk. Doet een van jouw ouders dat toch, vertel dat dan gelijk aan een ander: aan de andere ouder, aan de huisarts, aan een leraar of aan iemand anders die je vertrouwt.

5. Jij hoort niet midden in de problemen van jouw ouders te zitten.
Soms raken jouw ouders zo verstrikt in hun eigen problemen dat ze vergeten dat jij nog maar een kind bent en dat jij hun problemen niet kunt oplossen. Maken je ouders jou het midden van hun ruzies, herinner ze er dan aan dat het hún ruzie is en niet het jouwe.

6. Grootouders, ooms, tantes, neven en nichten blijven gewoon in jouw leven.
Ook al woon je bij één van jouw ouders, dan nog kun je gewoon de familie van jouw andere ouder blijven zien. Zij horen bij jouw leven en jij bij hun leven.

7. Je hebt recht om kind te zijn.
Kinderen zouden zich niet druk hoeven te maken over problemen van volwassenen. Concentreer je op je schoolwerk, je vrienden, hobbies, clubs, enzovoorts. Je vader en je moeder hebben wel jouw liefde nodig maar voor de rest zullen ze hun eigen problemen moeten uitzoeken.

Het belang van de kinderen….

....Een veel gebruikt argument van ouders tijdens de scheidingsperiode en later, als er onenigheid ontstaat over de kinderen. Beide ouders stellen dat ieder van hen het beste voor de kinderen wilt. Toch zien we vaak dat ouders elkaar bevechten op het punt wat nu ‘het beste’  is voor hun kinderen en gebruiken het argument ‘in het belang van de kinderen’. Ook al omdat deze term niet echt gedefinieerd is. Je kan er alle kanten mee uit.

Kinderen hebben het recht door beide ouders opgevoed te worden, ouders hebben gelijke rechten en plichten ten aanzien van de kinderen door het gezamenlijk ouderlijk gezag. De praktijk is een stuk weerbarstiger. Gezamenlijk ouderlijk gezag na echtscheiding levert vaak problemen op als ouders niet door één deur kunnen.

De ene ouder wil iets anders dan de andere. Vaak om het eigen gelijk aan te tonen wordt het belang van het kind van stal gehaald. En als ‘bewijs’ worden uitspraken van het kind gedaan bij de ene ouder aangehaald.  De andere ouder hoort iets heel anders en ziet de uitspraken van het kind bij deze ouder gedaan als ‘tegenbewijs’. Het lijkt wel of het kind heel andere dingen zegt tegen beide ouders. En dat is ook zo. Als het kind bij moeder is zal het kind heel andere dingen zeggen, dan dat het bij vader is. Zodra het kind bij moeder is, voelt het kind zich afhankelijk van die moeder. Het kind voelt dan aan wat moeder het liefst wilt horen. Is moeder boos op vader dan zal het kind die boosheid in stand houden, misschien zelfs vergroten. Meestal gebeurt dat door verhalen en voorvallen te vertellen. Het kind verzekerd zich op zo’n moment van de aandacht en liefde van de moeder. Echter, als het kind bij vader is, gebeurt het zelfde. Het kind voelt aan wat vader wilt horen, voedt dat en is ook verzekert van zijn aandacht en liefde. De verhalen naar vader en moeder kunnen heel verschillend zijn. Kinderen voelen haarfijn aan wat de betreffende ouder ‘nodig’ heeft. En omgekeerd krijgen vader en moeder te horen wat zij willen en wat zij nodig hebben; munitie om het ongelijk van de andere ouder te ‘bewijzen’. Hele rechtszaken worden op deze basis gevoerd.

Wordt er een beroep gedaan op hulpverleners die de mening van het kind wilt weten, kan er een nieuwe loyaliteit ontstaan; die van het kind naar de hulpverlener. Het kind wil de hulpverlener niet teleurstellen, gaat kijken wat de hulpverlener wilt horen en in veel gevallen zal het kind ‘leveren’ wat er verwacht wordt. Zo is het hard werken voor het kind in de knel tussen vader, moeder en hulpverleners. Steeds weer bedenken wat deze volwassene wilt horen, het leveren en dan weer bekijken wat de andere wilt en zich in een bocht wringen om te voldoen aan die verwachting.

Loyaliteit van kinderen tijdens en na echtscheiding, een fenomeen waar terdege rekening mee gehouden moet worden door ouders en hulpverleners.

woensdag, 16 juni 2010

KInderalimentatie en eigen inkomsten kind

Over de regels omtrent kinderalimentatie bestaat veel onduidelijkheid. Wanneer een kinderalimentatie betaald moet worden is meestal wel helder. In het echtscheidingsconvenant of in de beschikking van de rechter staat de ingangsdatum vermeld. Maar over wanneer de kinderalimentatie beëindigd kan worden bestaan veel misverstanden.Ook is het niet helder wat er gebeurd als het betrokken kind 18 jaar wordt en/of eigen inkomsten krijgt. Als de regels al verteld zijn tijdens de scheidingsbesprekingen, dan kan het makkelijk weer vergeten zijn. Veel gehoord is dat op internet ‘wel wat’ te vinden is, meestal zijn dat tegenstrijdige of onduidelijke berichten.

Enkele regels rond kinderalimentatie, 18 jaar en eigen inkomsten.
De hoogte van de kinderalimentatie wordt vastgesteld door een beschikking van de Rechtbank, bij notariële akte of onderlinge overeenkomst. Alleen als de kinderalimentatie in de beschikking of notariële akte is opgenomen, kan de betaling van de alimentatie afgedwongen worden door het LBIO, het incassobureau van Justitie. Zodra de vastgestelde kinderalimentatie niet op tijd, niet volledig of helemaal niet wordt voldaan, kan het LBIO tot incasso ervan overgaan. Dit bureau int de kinderbijdrage en betaalt dat vervolgens uit aan de ontvangende ouder.

Is het betreffende kind nog geen 18 jaar en woont het thuis, dan ontvangt de verzorgende ouder de kinderalimentatie. Zodra het kind 18 jaar wordt heeft deze een eigen recht op alimentatie, d.w.z. het bedrag wordt in principe aan het kind zelf betaald. Omdat het soms niet ‘handig’ is om een kind van die leeftijd een redelijk fors bedrag in handen te geven, wordt in het convenant gezet dat het bedrag wordt voldaan aan de verzorgende ouder, ook als het kind 18 jaar is geworden. De hoogte van de alimentatie blijft echter in principe hetzelfde. Ontstaan er problemen met de betaling van de alimentatie dan zal de 18-jarige zelf actie moeten ondernemen, ook als hij naar de rechter zal moeten. De alimentatieplicht duurt vort tot het 21e jaar van het kind.

Heeft het betreffende kind een eigen inkomen uit arbeid, dan heeft dit invloed op de hoogte van de kinderalimentatie. Dit geldt niet voor een zaterdag- of een vakantiebaantje, rondbrengen van kranten of folders of andere bijverdiensten. Bij eigen inkomsten dienen de inkomsten op het bedrag aan kinderalimentatie in mindering gebracht. Het nu gevonden bedrag is dan de hoogte van de kinderalimentatie. Een voorbeeld: hoogte van de kinderalimentatie is € 250,—per maand; het kind verdient € 150,—per maand; 250 – 150 = 100 zodat € 100,—het nieuwe alimentatiebedrag zal zijn. Dit is de meest eenvoudige methode.

De andere methode is ingewikkelder; eerst wordt gekeken wat de financiële behoefte van het betreffende kind is volgens de Nibudnormen; op dat bedrag worden de eigen inkomsten vaan het kind in mindering gebracht. Vervolgens wordt het overblijvende bedrag naar draagkracht verdeeld over beide ouders.