donderdag, 23 september 2010
De hersenen bevatten minuscule cellen; de zenuwcellen of neuronen. Elk mens heeft ongeveer 100 miljard van deze neuronen. Elke neuroon heeft verbindingspunten met andere neuronen. Door met elkaar samen te werken vormen de neuronen netwerken. Deze neuronetwerken bevatten allemaal een deeltje specifieke informatie. Dat kan zijn een geur, een ervaring, een idee, een vaardigheid, een herinnering enz.
Op hun beurt vormen neuronetwerken grotere netwerken waarin meer informatie met elkaar verbonden wordt. Zo vormen die grotere netwerken de basis voor complexere herinneringen, ideeën, emoties enz. Elk mens heeft zijn eigen verzameling vaardigheden, herinneringen, ervaringen opgeslagen in neuronetwerken in de hersenen.
Stel je voor, je staat op een grasveld. Je loopt regelmatig over een bepaald stukje. Na een paar keer ontstaat er een paadje in het gras. Hoe meer je er over loopt hoe duidelijker dat pad wordt. Dat gebeurt ook in je hersenen. Als je één keer iets doet, reageren een aantal neuronen dooreen netwerk te vormen. Hoe vaker je iets doet des te sterker worden de verbindingen. Op den duur zelfs definitief. Dit kan voordelen hebben, zo kan je iets aanleren. Nadelen zijn bijvoorbeeld aangeleerde vervelende gewoontes.
Weer terug op het grasveld. Je hebt ontdekt dat het door jouw gemaakte paadje leidt tot iets vervelends. Als je een ander doel kiest en daar steeds naar toe loopt ontstaat er een ander paadje. En wat blijkt, het oude pad wordt steeds onduidelijker en vervaagt tot er helemaal geen oud pad meer over is.
Het blijkt dat ook zo te werken in je hersenen. ‘Ongewenste’ neuronetwerken blijken te verdwijnen als zij niet gevoed worden. Je kan dus dingen aan, maar ook afleren.
Nu zijn zenuwcellen, dus ook neuronetwerken hongerig. Zij willen steeds meer van hetzelfde. Door aan die behoefte te voldoen worden de cellen steeds beter in wat ze doen en sterker. Vervelende emoties worden hierdoor ook steeds sterker en vasthoudender. Geef je je zenuwcellen ander, positiever voedsel dan zullen ze daar ook aan wennen en daar sterker in worden.
Onze hersenen zijn dus in staat om andere, nieuwe verbindingen te vormen, nieuwe netwerken te organiseren. Dit wordt neuroplasticiteit genoemd. De hersenen blijven tot op hoge leeftijd kneedbaar en plastisch. Dit is goed nieuws, want het betekent dat er mogelijkheden zijn om onze gedragingen en patronen te veranderen.
Lees ook:
Lastig gedrag bij kinderen
ADHD, een inleiding
woensdag, 15 september 2010
Opvoeden… meestal staan ouders er niet echt bij stil. De meeste ouders voeden hun kinderen op eigen gevoel en met adviezen van vrienden en familie op. Opvoeden kan soms ook lastig en ingewikkeld zijn en soms weet u als ouder niet altijd waar u goed aan doet. Streng zijn of juist zelf laten ontdekken?
Er kunnen allerlei oorzaken bestaan die het opvoeden lastig maken; is uw kind druk, hyperactief of juist passief. Heeft uw kind ADHD of ADD? Goede raad en steun van familie helpen u niet meer. In zulke situaties is het nodig dat iemand u helpt de weg te vinden.
U heeft vaak zelf al veel uitgeprobeerd om de vraag waarmee u bij ons komt op te lossen. We zien regelmatig dat deze pogingen niet tot een oplossing leiden. Gezinscoaching vindt plaats daar waar de problemen zich voordoen, namelijk bij u thuis. Met alle gezinsleden gaan wij na welke oplossingen er kunnen bestaan voor de gevoelde problemen. Het kan zijn dat de verschillende gezinsleden verschillende oplossingen zien. De gezinscoach helpt u om de oplossingen van het gezin in de praktijk te brengen.
Wij gaan er van uit dat elk (negatief) gedrag positieve bedoelingen voor de persoon of zijn omgeving in zich heeft. Het is niet altijd even duidelijk wat dat positieve dan wel zal zijn. Soms is het even zoeken naar de positieve bedoelingen om ze te vinden. Maar ze zijn er. Een ander uitgangspunt is dat voor gedrag gekozen kan worden. Je kan kiezen om te gaan blowen of om postzegels te gaan sparen. Je kan kiezen om dwars te zijn of wat meer meegaand. Vaak is het maar net wat het ‘oplevert’. Daarbij is het gedrag niet de persoon zelf. Dat wil zeggen, iemand met vervelend gedrag is zelf nog niet vervelend. Alleen zijn gedrag is dat. Tot slot wordt gedrag aangepast aan de omgeving en omstandigheden. Mensen kleden zich bijvoorbeeld heel anders in de zomer dan in de winter, of op het strand of in de stad. Door bovenstaande uitgangspunten te hanteren blijkt gedrag veranderbaar en kunnen oplossingen gevonden worden.
Het concrete gedrag dat ten grondslag ligt aan de problemen wordt bespreekbaar gemaakt. Belangrijke invalshoek is het niet alleen kijken en benoemen van hetgeen niet goed gaat, maar ook het versterken van datgene wat wel goed gaat. Tegelijk wordt gewerkt aan het (samen) oefenen met en aanleren van meer effectief gedrag.
‘Lastig gedrag’ kan onder andere voortkomen uit het hebben van nare gevoelens, zich eenzaam voelen, onbegrepen voelen, jaloers zijn, A(D)HD, pubergedrag.
lees ook:
ADHD, een inleiding
De hersenen, een chemische fabriek
vrijdag, 10 september 2010
Met het schrijven van deze inleiding wil ik komen tot een serie blogs over ADHD. Het moet niet gezien worden als een compleet naslagwerk over stoornissen. Natuurlijk zijn er lange verhandelingen te houden over ADHD. Die kunt u vinden in boeken en op internet. Zie het als een kennismaking met de achtergronden van mijn werk als gezinscoach, in het bijzonder in het werken met gezinnen waarin een zoon of dochter ‘lastig’ gedrag vertoont. In de loop van de komende blogs wordt duidelijk wat ‘lastig’ gedrag omvat.
ADHD…
… is een afkorting van Attention Deficit Hyperactivity Disorder. In het Nederlands Aandachtstekort Hyperactiviteitsstoornis. Mensen met ADHD hebben moeite met een of meer van de volgende dingen:
• Aandachtstekort
moeite hebben er mee om zich te concentreren of ergens lang mee bezig te zijn;
• Hyperactief
zich vaak rusteloos voelen en erg beweeglijk zijn;
• Impulsiviteit
Ze hebben moeite om eerst te denken en dan pas te doen.
ADD is ADHD zonder het hyperactieve. Iedere persoon is anders. Dus zal ADHD zich bij iedereen anders manifesteren en andere klachten laten zien. Ook bestaan er verschillende types ADHD met elk de eigen specifieke kenmerken en klachten.
Inmiddels is bekend dat ADHD wordt veroorzaakt door een tekort aan transportstoffen (neurotransmitters) tussen de zenuwcellen in de hersenen. Het is echter nog niet bekend hoe het tekort aan neurotransmitters ontstaat. Aangenomen wordt dat er een aantal factoren aan te wijzen zijn en invloed hebben.
• Erfelijke factoren
aangenomen wordt dat ADHD erfelijk kan zijn. Het kan in een familie bij meer mensen voorkomen.
• Biologische factoren
Er werkt iets in de hersenen niet goed of is beschadigd.
• Omgevingsfactoren
heb je stress, ben je angstig of allergisch voor bepaalde stoffen in voedsel, hoe ben je opgevoed?
Al deze factoren kunnen invloed hebben op het ontstaan van ADHD, maar het is niet bekend in welke mate. Een tekort aan neurotransmitters heeft invloed op gedrag. Heeft gedrag daarentegen ook invloed op de hoeveelheid neurotransmitters?
Vanuit de psychiatrie gedacht is ADHD een afwijking van het normale, een stoornis. Hierdoor lijkt ADHD een chronische aandoening welke alleen met medicijnen ‘opgelost’ kan worden. Mensen met de diagnose ADHD lijken een levenslange handicap te hebben, zonder dat zij daar enige invloed op kunnen uitoefenen. Zij kunnen zich machteloos voelen; je hebt beperkingen, misschien wel je leven lang. Er zijn weliswaar medicijnen en veel verschillende soorten behandeling, maar werken die ook en hoelang? Zijn er misschien ongewenste bijwerkingen van medicijnen op de lange duur enz. Er is veel te vinden op internet en in boeken, veel zinnige, maar ook onzinnige informatie.
Een diagnose is geen oplossing, maar wel een begin. Je hebt in ieder geval ‘iets’ waarmee je aan de slag kan. Een diagnose kan handig zijn om een Persoons Gebonden Budget aan te vragen om een deel van de behandeling te bekostigen. Als ADHD gezien wordt als een symptoom kan je er mee werken. Symptomen kan je zo beïnvloeden dat zij verminderen en hanteerbaar worden. Je kan leren effectief om te gaan met ADHD.
lees ook:
‘Lastig gedrag’ bij kinderen
De hersenen, een chemische fabriek
- Geschreven door Ton van de Berg op 10/09 om 02:59 PM
Permalink